Een soort APK

Maandelijks gaat Berry Powel langs bij sportmasseur Jos Le Fèvre om even

lekker alles los te laten gooien. “Een soort apk”, zegt Berry (37). De voetballer

bij amateurclub IJsselmeervogels weet waarover hij praat. Hij speelde elf

jaar betaald voetbal, met onder andere drie seizoenen in de Spaanse tweede

divisie, en voelt wat zijn lichaam nodig heeft. “Inmiddels ben ik oud en wijs

genoeg om af en toe aan preventie te doen.”


Bij clubs zijn de masseurs vaak fysio’s. Ik ben tevreden bij mijn huidige club IJsselmeervogels, maar masseren is toch een vak apart.

Jos Le Fèvre staat bij wijze van spreken nog aan het begin van zijn carrière. Hij koos er pas twee jaar geleden voor volledig te gaan masseren. Zijn ambities zijn desondanks groot. In hem brandt het verlangen om nog eens de Olympische Spelen mee te maken – als masseur welteverstaan. “Om dat te bereiken moet ik laten zien dat ik er fulltime voor ga. Het is belangrijk dat dit wordt opgemerkt.”


Berry, elke maand laat je je door Jos masseren. Waarom?

“Het is lekker om af en toe je lichaam wat extra zorg te geven. Daar moet je het toch mee doen. Bij clubs zijn de masseurs vaak fysio’s. Ik ben tevreden bij mijn huidige club IJsselmeervogels, maar masseren is toch een vak apart. Inmiddels ben ik ook oud en wijs genoeg om af en toe aan preventie te doen. Daarom ga ik één keer in de maand naar Jos. Een soort apk, even alles lekker losgooien.”


Jos, sinds een aantal jaren masseer je Berry. Hoe is het eerste contact gelegd?

Jos: “Ik was sportmasseur van RODA ’46 uit Leusden, een oude club van Berry. Een van de voetballers daar is nog steeds goed bevriend met hem. Op oudejaarsdag belde hij en vertelde dat Berry een masseur zocht. Natuurlijk had ik weleens van hem gehoord als voetballer. Ik heb tijd voor hem vrijgemaakt. Dat contact heeft standgehouden en is alleen maar intensiever geworden.” Berry: “Ik voetbalde toen in Spanje bij Elche CF en trainde in Nederland tijdens de winterstop. Nog dezelfde dag kon ik bij Jos terecht. Sindsdien hebben we altijd contact gehouden.” Jos: “Hij had iemand nodig om zijn conditie op niveau te houden. Ik heb hem die weken intensief begeleid en gemasseerd. Dat onderhoud, zoals-ie dat zelf noemt, doet ie sindsdien elke maand bij mij.”


Hoe ben je sportmasseur geworden?

Jos: “In 2002 had ik door privéomstandigheden veel spanning in mijn lijf. Op een dag las ik in een plaatselijk krantje over een cursus, waarbij je een uur gemasseerd werd en een uur zelf kon masseren. Ik dacht: ik ga het gewoon doen. De praktijkleider zei dat ik het in de vingers heb. ‘Weet je zeker dat je het nooit eerder hebt gedaan?’ Ik had er direct veel plezier in en vond het heel prettig anderen te verzorgen. Nu is het mijn enige baan. Het is niet meer te combineren met mijn vroegere werk als vertegenwoordiger.”

Waar heb jij, Berry, het masseren leren waarderen?

Berry: “In Spanje. In Nederland was de medische staf altijd een ondergeschoven kindje, clubs zagen het als kostenpost c.q. lastenpost. Als ik weleens werd gemasseerd, werd in tien minuten mijn hele lichaam losgegooid. In Spanje heb je ook op het tweede niveau elke dag standaard een dokter, twee fysio’s en een masseur tot je beschikking. Bij sommige trainers was het verplicht om een uur op de massagebank te liggen. Dan merk je hoe goed en belangrijk het is om je spieren soepel te houden. Soms voelt de masseur een klein knoopje zitten. Op dat moment heb je er misschien geen last van, totdat je gaat sprinten en dan is het te laat.”

Spelen leeftijd en ervaring ook een rol?

Berry: “Ik was dertig toen ik in Spanje begon. Daar zag ik hoe andere spelers de sport beleven – en goed voorbeeld doet goed volgen. Toen pas ook merkte ik wat ik daarvoor heb gemist. Als je lang wilt blijven sporten, moet je zuinig zijn op je lichaam. Daar hoort masseren bij. Ik ben nu bovendien wat sneller stijf. Vroeger liep ik dat er makkelijk uit. Dat vraagt nu meer aandacht.”


Welke kwaliteiten moet een goede sportmasseur hebben?

Jos: “Je moet in elk geval affiniteit met sport hebben en het leuk vinden in dat wereldje te komen. Hij moet goed luisteren naar degene die op de tafel ligt om te weten wat zijn klachten zijn. Een sportmasseur moet flexibel zijn. Een sporter kan weken niks hebben en ineens op zaterdag om acht uur bellen met last van een blessure. En natuurlijk moet je als masseur iets voor een sporter kunnen betekenen. Als een voetballer last heeft van zijn hamstrings, ik noem maar een voorbeeld, moet hij na drie keer masseren wel een verbetering voelen.”


Wat spreekt je aan in zijn behandeling?

Berry: “Zijn manier van masseren bevalt me, ik hou wel van stevig masseren. Misschien dat ik door het sporten wat hardere spieren heb dan een gemiddeld iemand.

Ik vind het belangrijk dat Jos het goed aanpakt. Daarna voel ik me weer als herboren. Tussendoor kletsen we. Ik lig er toch, we praten over van alles en nog wat.”

Jos: “We hebben natuurlijk een gesprek over voetbal. Maar we hebben beide ook kinderen, dan krijg je het vanzelf ook over opvoeden. Zo hebben we een band gekregen, zakelijk en privé. En als dat eenmaal gebeurt, wordt de band vanzelf sterker en sterker. In mijn vroegere werk als vertegenwoordiger heb ik geleerd makkelijk contact te maken en contacten ook goed te onderhouden. Bij Berry komt daar nog iets bij: hij weet dat ik bij een blessure ook echt iets voor hem kan betekenen.”


Wat trekt je aan in masseren?

Jos: “Masseren is fysiek erg zwaar. Er zijn maar weinig masseurs die het fulltime doen, vaak combineren ze het met een andere baan. Ik kan me elke dag opladen

omdat ik er veel energie en vreugde uithaal. Iemand die na twee, drie keer masseren verlichting voelt, geeft mij veel energie.”


Waarom koos je voor sportmassage?

Jos: “Sporters zijn bereid veel te trainen om in hun sport het hoogste niveau te halen – dat trekt me heel erg. Berry wil dat ook en ik vind het topsport hem daarbij te helpen.”


Heb je zelf ook topsportambities?

Jos: “Ik zou heel graag als sportmasseur op de Olympische Spelen willen staan. Om dat te bereiken moet ik laten zien dat ik professioneel met masseren bezig ben, dat ik niet iemand ben die op een zolderkamer massages geeft. Het is belangrijk dat dit wordt opgemerkt. Een paar jaar geleden heb ik judoka Edith Bosch tot aan de Spelen in Londen begeleid. Anderhalf jaar lang masseerde ik haar elke week om haar in topconditie te houden. Maar toen zij naar Londen afreisde, mocht ik niet mee, omdat er geen accreditatie beschikbaar was. Edith heeft zich er zelf nog intensief voor ingezet, maar het lukte gewoon niet.”


Hoe wil je dit voor de komende Spelen aanpakken?

Jos: “Ik heb al contact gehad met mensen op Papendal. Zij adviseren lid te worden van een bond die actief is op de Olympische Spelen, bijvoorbeeld judo of atletiek. Ik probeer zo veel mogelijk mensen te spreken die invloed hebben zodat, als er ergens ruimte is, ik kan helpen en assisteren. Het lastige is dat er meestal maar twee of drie plekken zijn voor de medische staf, en dat zijn altijd een sportarts en fysiotherapeut. Het is voor mij wachten tot iemand bij een bond dit oppakt.”

Copyright: Nederlands Genootschap voor Sportmassage 2018
Professor Bronkhorstlaan 26 - 3723 MB Bilthoven - 088 730 8500 -info@vindeenmasseur.nl - www.vindeenmasseur.nl Privacyverklaring